Narastające problemy, co dzień większe, co dzień trudniejsze do rozwiązania... Maksymalna demotywacja.... Ale pomimo tego uważam że warto żyć. Warto uczyć się na swoich błędach i przestrzegać przed podobnymi swoich przyjaciół, by nie rzucać swoich doświadczeń w błoto. Warto o poranku przysłuchiwać się śpiewom ptaków, warto rozdmuchać majowe dmuchawce, warto żyć w blasku słońca i księżyca, gdy jeden otula ciepłym promieniem, a drugi oświetla głuchą ciemność... Warto usiąść pod koroną drzewa ponieść się słodkim marzeniom lub przeczytać ulubioną książkę. Warto żyć po to, by kochać... I po to, by być kochanym... Po to, by każdego ranka budzić się z uśmiechem na ustach... Bo miłość jest wielka... Wielka jak morze... A dar miłości każdy posiada... I choćby wciąż mówili, że żyć nie warto, nie uwierzę. Życie to księga mądrości, do której należy dorosnąć, dojrzeć, by chłonąć - jak gąbka i wyciągać z niej potrzebne wartości.

Życie jest piękne, a ludzie nieszczęśliwi...
Ostatnio usłyszałam fragment bajki czytanej przez młodą mamę swojemu dziecku...
Kiedy Adaś prosi starszą siostrę, Zosię, by opowiedziała mu bajkę o złych wilkach. Na co ona odpowiedziała mu: - Adaś... Nie ma złych wilków! Są tylko te nieszczęśliwe...

Tak samo jest z  ludźmi. To nie wina Boga, że ludzie są źli.. Ludzie są nieszczęśliwi i to życie poprzez smutek nauczyło ich agresji. Ale ostatnio zrozumiałam, że istnieją na świecie ludzie, którym zależy na mnie samej, że chcą mi pomóc jak tylko mogą. I odkryłam w nich dobroć... Wtedy kiedy najbardziej jej potrzebowałam. Dziś wiem, że prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie. Kiedy to wszystko się sypie, kiedy całe twoje życie chce w koszmar się zmienić, ale inni na to nie pozwalają.Dzisiaj potrafię się cieszyć nawet kolejnym Frugo wypitym w szkole każdego dnia na tej samej przerwie. Dziękuję ! ;*

Po raz kolejny przepraszam, że jestem tak rzadko, ale brak czasu mi nie pozwala na bycie tutaj systematycznie... Ale postaram się ;* Trzymajcie się ;*